ยี่โถ

ยี่โถ : ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

   ยี่โถ  มีถิ่นกำเนิดแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เช่น แถบโปรตุเกสไปจนถึง อินเดีย อิหร่าน

 โดยสันนิษฐานว่ามีการแพร่เข้ามาในไทยโดยชาวจีน ในปี พ.ศ. ๒๓๕๒-๒๓๖๔เป็นพืชใน

วงศ์ Apocynaceae เป็นพืชมีพิษ ยางเมื่อถูกผิวหนังทำให้ระคายเคือง เป็นแผลพุพอง ถ้า

รับประทานเมล็ดทำให้เวียนศีรษะ ง่วงนอน ถ่ายเป็นเลือด เป็นพิษต่อหัวใจ ทำให้ชัก

ยี่โถ เป็นไม้พุ่มสูงประมาณ ๒๐ฟุต เปลือกของลำต้นมีสีเทาเรียบ เมื่อตัดหรือเด็ดจะมีน้ำยาง

ไหลออกมา ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปร่างรี ปลายและโคนใบแหลม ยาว ๑๕-๑๗ cm. กว้าง

 ๑.๗-๒.๐ cm. ขอบใบเรียบไม่มีจัก หนาแข็ง มีสีเขียวเข้ม ก้านใบสั้น ออกตามข้อของ

ลำต้น ดอกมีสีชมพู ขาว ออกตามปลายของยอดลำต้นเป็นกระจุกหรือช่อ รูปร่างคล้ายกรวย

หรือปากแตร เวลาบานกลีบจะมีกลิ่นหอม ดอกยี่โถสามารถออกดอกได้ทั้งปี ผลเกิดเมื่อ

ดอกมีการผสมเกสรและร่วงหลุดไป จะเกิดผลเป็นฝัก ๒ ฝัก ต่อ ๑ดอกยี่โถ๑ ดอก เมล็ด

ลักษณะคล้ายเส้นไหม

   การปลูกยี่โถ สามารถปลูกได้ทุกที่เนื่องจากขึ้นได้ในสภาพดินทุกชนิดได้ดี โดยการเพาะ

เมล็ด ตอนกิ่ง หรือการปักชำกิ่ง

ประโยชน์และสรรพคุณ

ส่วนที่ใช้เป็นยา : ดอก ผล ใบ

ผล ขับปัสสาวะ

ดอก แก้อักเสบ แก้ปวดศีรษะ

ใบ ใช้เป็นยารักษาโรคหัวใจ (มีความเป็นพิษสูงต้องใช้ด้วยความระมัดระวัง)

นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาฆ่าแมลง และยาเบื่อหนูได้